Dimitris Tsounis

Οι πρώτες μου εκλογές

Dimitris — Tue, 01 May 2012 11:02:03 +0000

Πριν έναν χρόνο περίπου όταν έγινα ενήλικας ένα από τα πράγματα που θα είχα πλέον την δυνατότητα να κάνω ήταν αν ψηφίζω. Θα μπορούσα πλέον να επιλέγω αυτούς που θέλω να με εκπροσωπήσουν στο κοινοβούλιο και να εκφράσω μια πολιτική θέση και ιδεολογία μέσα από την διαδικασία της ψηφοφορίας. Έφτασε λοιπόν η στιγμή που θα ασκήσω και εγώ το εκλογικό μου δικαίωμα για πρώτη φορά αλλά τα πράγματα δεν είναι όπως νόμιζα. Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να κατασταλάξω στο κόμμα το οποίο θέλω να ψηφίσω, αν τελικά αποφασίσω να ψηφίσω. Όπως μας λένε και τα κανάλια αυτές οι εκλογές είναι οι πιο κρίσιμες μετά την μεταπολίτευση. Εδώ και κάτι χρόνια τα ακούω αυτό. Είναι, νομίζω, ελπίδα όλων των Ελλήνων να περάσουμε από αυτή την περίοδο που μερικοί ονομάζουν μεταπολίτευση και επειδή κάθε φορά αποτυγχάνουμε να το κάνουμε αυτό, να αλλάξουμε δηλαδή το πολιτικό σκηνικό και να προχωρήσουμε σε κάτι καινούργιο και διαφορετικό, πάντα μεταθέτουμε το τέλος της μεταπολίτευσης για τις επόμενες εκλογές. Ελπίζω αυτή την φορά να μην συμβεί αυτό, αλλά όπως οδεύουμε πάλι τα ίδια βλέπω να γίνονται.

Για να επιστρέψω όμως στο αρχικό θέμα του άρθρου αυτού που είναι η επιλογή κόμματος για να ψηφίσω στις πρώτες μου εκλογές. Καταρχάς, δεν θέλω να ψηφίσω κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα στην βουλή και πρώην βουλευτές. Πολύ απλά είχαν την ευκαιρία να κάνουν αυτά που ήθελαν και υπόσχονταν. Κάποια από τα άτομα που είναι τώρα στην βουλή ήταν και είναι πραγματικά αξιόλογα και θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση της χώρας μας αλλά δυστυχώς θα τους πάρει και αυτούς η μπάλα. Η κρίση εμπιστοσύνης που υπάρχει δεν μας επιτρέπει, μας τυφλώνει και βάζουμε όλους τους πολιτικούς στο ίδιο βαρέλι. Μου φαίνεται δύσκολο να υπήρχε έστω και ένας βουλευτής που να μην γνώριζε με κάθε λεπτομέρεια τα σκάνδαλα που συνέβησαν και ακόμη συμβαίνουν. Εφόσον λοιπόν όλοι γνώριζαν γιατί κανένας δεν μιλούσε; Ο λαός τους «εξέλεξε» με σκοπό να ελέγχουν την εκτελεστική εξουσία και να τον εκπροσωπούν. Δεν θέλω εγώ και κανένας άλλο έλληνας βέβαια, βουλευτές που να μην έχουν το θάρρος να εκφράσουν την γνώμη τους και να μιλήσουν, παρά τους κινδύνους, όταν βλέπουν κάτι που δεν είναι σωστό.

Έχοντας αποκλείσει τα μεγάλα κόμματα το εύρος των επιλογών μου έχει μειωθεί σημαντικά. Χρυσή Αυγή φεύγει αμέσως από την λίστα και δεν το συζητάμε καν. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην αντίπερα όχθη μου φαίνεται εμένα σαν ένα «κλασικό» ελληνικό αριστερό κόμμα που ελπίζει στην ανάσταση του Στάλιν, Λένιν και λοιπών συντρόφων. Οι προτάσεις τους έχουν έρεισμα και οι αερολογίες είναι το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε τώρα. Οικολόγοι είναι καλό κόμμα αλλά λένε και αυτοί κάτι μαλακίες και σου χαλάνε την διάθεση. Υπάρχει Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης;

Τα δημοκρατικά κόμματα τώρα, Αριστερά και Συμμαχία. Η Δημοκρατική Αριστερά ξεκίνησε σαν ένα αρκετό ελπιδοφόρο κόμμα αλλά κατέληξε να είναι το καλάθι των αχρήστων του ΠΑΣΟΚ. Ο Κουβέλης φαινόταν σοβαρός και αξιόλογος πολιτικός αλλά σαν manager ομάδας έχει κάνει πολλά λάθη. Η Δημοκρατική Συμμαχία, aka η Μπακογιάννη και ο Μπαμπάς, αποκλείεται αυτομάτως λόγω ηγεσίας. Καλά τα λέει η Μπακογιάννη αλλά γιατί δεν τα έκανε τόσα χρόνια. Γιατί να τα κάνει τώρα;

Και φτάνουμε λοιπόν στην Δράση. Τις τελευταίες μέρες έχω παρατηρήσει ότι πολλές γνωστές ιντερνετικές φιγούρες δηλώνουν ανοιχτά την υποστήριξή τους σε αυτό το κόμμα. Δεν θέλω να επηρεαστώ από τις απόψεις κάποιον ανθρώπων αλλά σίγουρα τις ακούω. Λίγες από τις προτάσεις της Δράσης που έχω διαβάσει φαίνονται αρκετά ενδιαφέρουσες. Συμφωνώ π.χ. με την δραστική περικοπή των δημοσιών υπαλλήλων, την απόλυση δηλαδή. Ξέρω ότι ακόμα και αν η Δράση πάρει τις εκλογές με αυτοδυναμία δεν πρόκειται να υλοποιηθούν όλες τις οι προτάσεις αλλά και μερικές να έβλεπα να εφαρμόζονται θα μου ήμουν πολύ ικανοποιημένος. Αυτό με προβληματίζει όμως είναι δύο πράγματα. Το πρώτον είναι η ηγεσία αυτού του κόμματος. Πρώην βουλευτής με πολλές ιστορίες. Οι άνθρωποι μπορεί να αλλάξουν όμως για αυτό το προσπερνάω αυτό το στάδιο. Το δεύτερο είναι ότι δεν γνωρίζω τους υποψήφιους. Δεν νιώθω καλά με τον εαυτό μου να πάω στο εκλογικό κέντρο να πάρω το ψηφοδέλτιο και να σταυρώσω κάποια άτομα που δεν θα έχω ξανακούσει ξανά το όνομα τους στην ζωή μου και αν με ρωτήσουν μετά από 2 ώρες ποιους βουλευτές ψήφισα να μην θυμάμαι. Οι ψηφοφόροι πρέπει να έχουν επαφή με τους βουλευτές που εκλέγουν. Θέλω π.χ. να μπορώ να πάω στο γραφείο ενός Βουλευτή και να του εκφράσω κάποια προβλήματα και μετά αυτός, βλέποντας τις αντιδράσεις άλλων ανθρώπων για το ίδιο πρόβλημα, να μεταφέρει το μήνυμα του λαού σε ανώτερα επίπεδα εξουσίας. Η επαφή με τους πολιτικούς σήμερα έχει καθαρή ρουσφετολογική λογική. Αν πάει κάποιος σε έναν βουλευτή τότε σίγουρα πάει να τον παρακαλέσει για μια θέση στο δημόσιο. Αυτό πρέπει να αλλάξει στην χώρα μας. Να γίνουμε λίγο περισσότερο Αμερική σε αυτό τον τομέα. Δεν λέω, η Αμερική δεν έχει το τέλειο σύστημα, αλλά στο τομέα της πολιτικής και του lobbying τα πράγματα είναι απολύτως ξεκάθαρα. Ο καθένας μπορεί να δει ποιες εταιρίες υποστηρίζουν ποιους βουλευτές και ποια νομοσχέδια.

Μετά λοιπόν από αυτή την μίνι-ανάλυση αυτό που βλέπω να κάνω στο τέλος είναι να κάτσω να διαβάσω αναλυτικά το πρόγραμμα της Δράσης την προηγούμενη μέρα. Θα δω που συμφωνώ και που διαφωνώ και την επόμενη μέρα θα πάω στην κάλπη και θα ρίξω ένα ψηφοδέλτιο της Δράσης χωρίς σταυρούς αν την προηγούμενη υπερισχύσουν τα θετικά. Αλλιώς άκυρο ή αποχή.

Μένει να δούμε λοιπόν τι θα γίνει!

Twitter Alternative

Dimitris — Sat, 28 Jan 2012 18:41:36 +0000

SOPA, ACTA, PIPA, Twitter censorship and all this stuff. The past couple of weeks have been very interesting from the point of view of an internet user-citizen. Two very “dangerous” legislation were stopped, the European counterpart of them was voted and Twitter announced that it will “censor” some tweets in some specific countries. I also read somewhere, on NYTIMES if I recall, that the Internet should be listed as a human right and everyone should have access to it. When I try to think what the heck is really going on, I feel like someone wants to take away our freedom. If George Orwell were alive right now I am pretty sure that he would have difficulties discerning the differences between “1984″ and what we are living right now.

As Sean Penn has said in a movie “Democracy is not a free ride”. If we want to continue living in Democratic nations we have to immediate actions something that is not really happening right now. The point that I will try to make now might sound a bit exuberant but give it some thought. Exactly one year ago, people in Egypt relied on Twitter in order to organize their revolution. However, Twitter is a COMPANY. A company has interests and many times those interests do not align with the interest of the users, so I ask myself, why should we rely on private companies to organize revolutions(!) and generally have completely free and “censor-free” discussions. Wouldn’t be great if there was a p2p client like μtorrent, but instead of sending files users will be able to exchange messages. A user-owned and uncontrollable Twitter. Everyone will have the ability to post a message and then other users will be able to receive it. This tool would really bring a revolution. Governments would not be able to censor messages and citizens would be able to self organize and instantly spread important messages around the globe.

Of course such a project requires huge computational resources and this is the point where everyone can help the world with just a click of a button. Simply by installing the software and letting it run on his computer even for a few minutes per day.

I would love to see this project turning into a reality and developers are welcomed to start working on it.

“Beating” the college admission

Dimitris — Tue, 24 Jan 2012 21:17:43 +0000

The US colleges admission process is probably the most difficult and prestigious in the whole world. Every year thousands of students around the globe try to make their way to one of the Ivy League-and not only- colleges in the US. I have experienced this process, unfortunately, twice and I have been thinking for a while now to share my thoughts and advices with other students who want to go to the states for their undergraduate studies. This is not however a guide for international students, I am pretty sure that the same practices stand for US students too.

Before I continue writing the rest of the post I want to make something clear from the very beginning. There is no one and nothing that will guarantee you admission. It’s a complicated process that should not be seen as a “computer system” to hack in.

I will break down this post in 2 parts. The first part is the middle and high school preparation. The second part is the “application process”.

Part 1

I believe that the middle and early high school years are probably the years that play the most important role in college admission. You might not see it right now but the college that you will get in and your future career depends entirely on those years. Students who have a clear goal in the their lives and know what they want to study when they are High School freshmans are probably those who will have the persistence to follow the most “disciplined” work-study habits, achieve good grades and participate in the “right activities”. I used the phrase right activities, but don’t get me wrong here. There are no, right or wrong activities. There are activities that you do simply because you like them and activities that you do simply because other tells you so. For example, if you think that joining the math club will give you admission to MIT then you are doing it wrong. However, if you join the math club simply because you think that Math rock then you doing it right. Don’t let anyone ever tell you what to do, not even your parents. Do whatever you like without ending up in jail! Get yourself busy, participate in competitions, that you REALLY LIKE, send awkward e-mails to college professors asking for information, have fun. Having fun is probably the most important element. If you are not having fun then you are ruining your life. Chances are that if you do things that you like you will have fun but always keep on your mind a quote that MIT uses: “Work hard, play hard!”. Do you know how awesome it is to work for a whole afternoon on a physics or computer programming assignment and then going to a party with your friends? You will have a feeling of complete satisfaction and this will reflect on your quality of your life. When you wake up you will be happy because you have a full day ahead to have fun, unless you are having a hangover, something that high schoolers should avoid.

The next big issue is the high school marks. Marks play a critical role in the college admission process. The admission officers look at your transcript and try to see if you have been working hard on a daily basis. Colleges want smart students with a steady performance. Getting straight As one year and the other getting a ton of Cs is not going to help. Actually, it could be the difference between admission and rejection. College admission officers say many times that their admission process is holistic. Sometimes this is true but when you are going for a very competitive university it is better to have you Numeric indexes good. You don’t want to make the officers worry if this student is a hard worked or if s/he can attend the curriculum of the university. Getting good grades is something doable for most of the people. During the first week of each school year make a study schedule and stick to it. For example, say that on Monday you will do your usual homework and then study math or history for two more hours. Do it! Stick to the plan. If you do this, if you don’t stay on the school homework then you will see your grades going up.

One last thing that I want to highlight here are the references. Essentially, the teacher references are a way for colleges to understand if what you write in your application is true and if you are a nice person. You might wonder why I mentioning the references here but I will explain to you immediately. Take this as a word of notice or whatever else you want, but you should not be arrogant/impolite with both your teachers and your classmates. If you are good to them, they will be good to you, that’s guaranteed.

If you do all of the above mentioned things then college officers that will read your application will see a dedicated student, ready to take risks and pursue the things that he likes. College is all about broadening your horizons, exploring new possibilities.

This is the end of the first part. In a few days/weeks I will post the second part too. I hoped you like it. Feel free to ask any questions you have!

Sunday’s Morning Song

Dimitris — Sun, 18 Dec 2011 11:43:47 +0000

A great song I just stumbled upon on Stereomood.com

It’s really awesome!

Τι έγινε στην πτήση της Air France 447;

Dimitris — Fri, 09 Dec 2011 17:38:50 +0000

[To post αυτό ανέβηκε αρχικά στο xblog.gr στις 11/12/2011]

Όλοι νομίζω θυμόμαστε την αεροπορική τραγωδία που συγκλόνισε τον κόσμο, την 1η Ιουνίου του 2009 όταν ένα Airbus 330, της Air France κατέπεσε στον Ατλαντικό και είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο 228 ανθρώπων.

Ο λόγος που ανασύρουμε ένα τόσο παλιό θέμα είναι γιατί τώρα βγήκαν τα στοιχεία που μπορούν να μας κάνουν να κατανοήσουμε καλύτερα τι έγινε εκείνο το βράδυ αλλά και στο πώς να κάνουμε τα αεροπορικά ταξίδια ασφαλέστερα στο μέλλον. Σε άρθρο που δημοσίευσε το Popular Mechanics(http://www.popularmechanics.com/technology/aviation/crashes/what-really-happened-aboard-air-france-447-6611877?click=pm_latest) υπάρχουν αναλυτικά οι διάλογοι των πιλότων όπως καταγράφηκαν από το μαύρο κουτί, λίγο πριν την πρόσκρουση. Οι διάλογοι είναι πραγματικά συγκλονιστικοί και αξίζει να αφιερώσετε λίγα λεπτά για να τους διαβάσετε.

Το συμπέρασμα που καταλήγει κάποιος αφότου τους διαβάζει είναι ότι το ατύχημα αυτό θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί πολύ εύκολα. Πρόκειται μάλλον για μια κλασσική περίπτωση ανθρωπίνου λάθους και απειρίας.

Όπως διαβάζουμε στους διαλόγους, ο κυβερνήτης, Marc Dubois με πάνω από 11000 ώρες πτήσης, της , είχε φύγει από το πιλοτήριο για να ξεκουραστεί λίγο, και άφησε στην θέση του δύο νεότερους πιλότους με πολύ λιγότερη εμπειρία από αυτόν. Οι δύο άλλοι πιλότοι ήταν ο 32χρονος άπειρος πιλότος Pierre-Cédric Bonin και ο 37χρονος David Robert ο οποίος είχε μόνο τις διπλάσιες ώρες πτήσης από τον Bonin.

Καταρχάς, το αεροπλάνο εισέρχεται σε μια ζώνη έντονων καιρικών φαινομένων, ενώ συνήθως τα άλλα αεροπλάνα αποφεύγουν τέτοιες περιοχές ανεβαίνοντας ύψος ή και ακόμη αλλάζοντας πορεία. O Bonin όμως επισημαίνει ότι η εξωτερική θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη της συνηθισμένης και με το βάρος που έχουν δεν μπορούν να ανέβουν υψόμετρο.
Οι δύο πιλότοι όμως αποφασίζουν να περάσουν μέσα από τα σύννεφα και για αυτό ανοίγουν το αντιψυκτικό σύστημα για να μη δημιουργηθεί πάγος πάνω στα φτερά και στα όργανα του αεροπλάνου.

Όπως όμως προχωρούν καταλαβαίνουν ότι δεν είχαν ρυθμίσει το ραντάρ σωστά και κατευθύνονται προς με περιοχή με πολύ έντονα φαινόμενα. Ξαφνικά ακούγεται ένας συναγερμός και ο αυτόματος πιλότος σταμάτησε να λειτουργεί γιατί οι εξωτερικοί μετρητές ταχύτητας του αεροπλάνου είχαν παγώσει. Από τότε τον έλεγχο του αεροπλάνου τον έχουν (ή τουλάχιστον έτσι πίστευαν) οι δύο πιλότοι.

Ο Bonin, τότε χωρίς καμιά λογική αρχίζει να ανεβάζει απότομα το αεροπλάνο, παρότι πριν από λίγα λεπτά είχε πει ότι μια «ανάβαση» δεν θα ήταν ασφαλής λόγω της αυξημένης εξωτερικής θερμοκρασίας. Όπως όμως ανεβαίνει υψόμετρο μειώνεται η οριζόντια ταχύτητα του αεροπλάνου. Η μείωση της οριζόντιας ταχύτητας του αεροπλάνου οδηγεί σε απώλεια αεροδυναμικής στήριξης και μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες. Όταν οι μετρήσεις από τους αισθητήρες ταχύτητας επανέρχονται στο κανονικό ο δεύτερος πιλότος ο Robert κατανοεί το λάθος που έκανα και αρχίζει να κατεβάζει το αεροπλάνο. Το αεροπλάνο ανακτά ταχύτητα και όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλά προς στιγμήν. Όμως ο Bonin, χωρίς εξήγηση ακόμη κρατά τον μοχλό σε θέση ανάβασης και δεν μειώνει την γωνία του αεροπλάνου. Όπως δείχνει και το ντοκουμέντο στο Popular Mechanics ο Bonin πιστεύει ότι πρέπει να ενεργήσει σαν να βρίσκεται σε mode απογείωσης. Δεν λαμβάνει υπόψη όμως ότι τώρα το αεροπλάνο βρίσκεται στα 37,000 πόδια και ο αέρας είναι λιγότερα πυκνός και οι συνθήκες που επικρατούν είναι διαφορετικές από αυτές του εδάφους.

Έτσι το αεροπλάνο φτάνει στο maximum ύψος του και μετά αρχίζει μια βύθιση προς τον ωκεανό. O Roberts δεν γνώριζε ότι ο Bonin όλη αυτή την ώρα «ανέβαζε» το αεροπλάνο και έτσι δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί συνέβαιναν όλα αυτά. Στο πιλοτήριο υπήρχε πλήρης ασυνεννοησία. Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι το αεροπλάνο έχει χάσει την αεροδυναμική στήριξή του, αυτό που στα αγγλικά λέγεται Stall. O Roberts σαν μεγαλύτερος και πιο έμπειρος πιλότος παίρνει τον έλεγχο του αεροπλάνου.

Την ίδια στιγμή μπαίνει μέσα και ο κυβερνήτης του αεροπλάνου που προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει. Όπως είναι φυσικό ούτε αυτός έχει ιδέα, αλλά είναι πολύ πιθανό αν είχε πάρει την θέση του κυβερνήτη να είχε αποφευχθεί αυτή η τραγωδία. Αντιθέτως, κάθεται στο πίσω κάθισμα και δίνει οδηγίες στους πιλότους.

Ενώ έχουν φτάσει στα 10,000 πόδια ο Roberts αναρωτιέται γιατί το αεροπλάνο δεν ανεβαίνει και τότε ο Bonin κάνει την «αποκάλυψη» ότι όλη αυτή την ώρα είχε τραβηγμένο τον μοχλό ανάβασης. Ο Roberts δεν τον γνώριζε αυτό γιατί το Airbus έχει ένα σύστημα να δέχεται «εντολές» και από τους δύο πιλότους σε αντίθεση με τα κλασικά αεροπλάνα, που όποια κίνηση κάνει ένας πιλότος γίνεται και στον μοχλό του άλλου.

Ο Roberts παίρνει τον έλεγχο και προσπαθεί να αποφύγει το μοιραίο, αλλά βρίσκονται ήδη στα 2000 πόδια και τα περιθώρια έχουν στενέψει.

Μετά από λίγα δευτερόλεπτα σταματάει η ηχογράφηση. Το αεροπλάνο έχει πέσει στον ωκεανό.

Όπως φαίνεται από τις ηχογραφήσεις το ατύχημα αυτό ήταν ένας συνδυασμός απειρίας, ανθρωπίνου λάθους και ασυνεννοησίας. Αν ο Bonin δεν είχε αρχίσει την ανάβαση το αεροπλάνο θα περνούσε κανονικά μέσα από την κακοκαιρία, με λίγες αναταράξεις και μετά θα συνέχιζε κανονικά.

Η αδυναμία των πιλοτών να επικοινωνήσουν και να κατανοήσουν την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν οδήγησε στο ατύχημα. Από εδώ και πέρα σίγουρα η εκπαίδευση των πιλότων θα αλλάξει για να εκπαιδεύονται και σε τέτοιες συνθήκες. Θα πρέπει να γίνει «δίδαγμα» σε όλους, όχι μόνο τους πιλότους, ότι οι απότομες και σπασμωδικές κινήσεις μόνο καταστροφή μπορούν να φέρουν. Αν για 10 δευτερόλεπτα μόνο είχαν σταματήσει να «ανεβοκατεβάζουν» το αεροπλάνο τα πράγματα μπορεί να ήταν πολύ διαφορετικά.

[Το post αυτό θα ανέβει επίσης αύριο στις 10/12/2011 στο xblog.gr]

Writing Equations in a Word document

Dimitris — Fri, 18 Nov 2011 15:22:47 +0000

Writing an equation in a word document can be a really painful process for a first time user. I recall, that it took me a *whole* year to learn that it is possible to write equations and other math functions in word!

If you still haven’t found out how to write equations in words, here is a quick tutorial. It shall be noted that this tutorial is only applicable to 2007 Office and higher versions only.

First of all, open a word document. Then go to the “Insert” Tab. Go the far right of this row and there will be a button saying “Equation”. If you press it you will see some build-in equations, like trig functions, the Pythagorean Theorem, etc. In order to write your own equation simply press the “Insert New Equation” Button and you will be able to write a very nice equation in word.

Now, let’s say that you want to post this equation on a website or somewhere else, where you don’t need to have it in a .doc format. You would prefer if it was an image. There are some premium word to image converters but they cost money and we don’t have money. Hopefully, there is a way around it. Simply, convert the Word document to a .PDF document(there are plenty of converters on the web for free) and then convert the .PDF document to .jpeg (image).

Now, the original document has been converted to a nice image that it is easy to use.

New Android Application

Dimitris — Sun, 13 Nov 2011 22:27:11 +0000

Hey all!

How have you been? The past couple of weeks have been really crazy for me but now I have time to sit back, relax and focus more on the things that I really like. One of them, for example, is to program and create beautiful mobile applications.

For this reason, I decided to work on an android mobile application with a friend of mine. It’s not really a big application with thousands of lines of code. Basically, it’s a physics formula application. We will try to list in the application all the formulas that a high school or college student should know. Physics is not about memorizing formulas; it’s about learning how to implement those formulas. That’s why we will “give” you this application. We hope that we will have it ready in one or two weeks.

That’s all for the moment. I will let you know when the application is ready!

Steve Jobs Biography

Dimitris — Sat, 05 Nov 2011 11:19:01 +0000

I started reading Steve Jobs’s biography by Walter Isaacson. It looks like a well written book and provides a wealth of information regarding Jobs’s life. I will write a detailed review when I finish it.

Btw, I am thinking to change the theme of this blog (again!)

Movie Renting

Dimitris — Thu, 03 Nov 2011 22:28:15 +0000

I was thinking, why the heck can’t I rent a movie and watch it online? I have been thinking about this concept for a long time and I will come up with a new post later explaining my thoughts.

Amazing Song!

Dimitris — Tue, 25 Oct 2011 17:13:20 +0000

A couple of hours ago, I was studying physics and I had steremood.com on listening to “study time” music and then I heard one of the most touching, awesome, you name it songs I have ever heard.

Here is the song. I am sure you will love it.